Ronald Plasterk promoot nooit een boek.

'Toen ik opgroeide in de jaren zeventig was de uitdrukkelijke boodschap dat mensen van hun eigen lichaam moeten houden, ook als het niet aan het ideaalbeeld voldoet. Van beroep geneticus, onderzoeker van chromosomen, werd ik in 2007 minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, met ook de portefeuille homo-emancipatie. Dat was voor mij een totaal nieuwe wereld, waar ik met veel plezier veel aandacht aan heb besteed. Je ontmoet krachtige mensen die allemaal een fase hebben doorgemaakt waarin ze kozen voor hun eigen gevoel, hun vrijheid, hun seksualiteit. Inspirerende ontmoetingen. Ik was de eerste minister die meevoer op een boot tijdens de Gay Pride. Met deze achtergrond heb ik het transvraagstuk met groeiende verbazing waargenomen. Als geneticus weet je dat er (behoudens zeer zeldzame chromosomale afwijkingen, die gepaard gaan met ernstige stoornissen) precies twee geslachten zijn: met twee X-chromosomen ben je een vrouw (met een vagina, eierstokken, baarmoeder en borsten), en met een X- en een Y-chromosoom een man (met een penis, testikels en, na de puberteit, baardgroei). De meeste mensen voelen zich seksueel aangetrokken tot het andere geslacht, sommigen tot hetzelfde geslacht: lesbiennes en homo's. Er zijn ook biseksuele mensen. Vandaar het acroniem LHB. Maar dan toch!'